Η απουσία μου είναι μεγάλη από αυτό το μπλογκ.
Ο λόγος; Τακτοποιούμαι ακόμα στο νέο μου σπίτι, εκτός Αθήνας, και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τις αλλαγές στην καθημερινότητά μου. Με άλλα λόγια, συνηθίζω τη νέα μου ζωή.
Πριν πολλούς μήνες είχα αρχίσει μία "σειρά" από αναρτήσεις, το "έρωτας με την πρώτη φωτιά". Η συγκεκριμένη ιστορία, για να πω την αλήθεια, που ήταν ένα αποκύημα της τεράστιας παράξενης φαντασίας μου, αντικατόπτριζε το πώς περίμενα να είναι η ζωή μου φέτος. Από μία πολύ καταθλιπτική και συνάμα ρομαντική πλευρά θα έλεγα.
Και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο δεν μπορώ να την τελειώσω. Γιατί δεν μου ήρθε τίποτα όπως ήλπιζα να είναι.
Αυτό είναι το άσχημο αλλά και ταυτόχρονα καλό που έχει η ζωή. Είναι απρόβλεπτη. Δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει αύριο. Από εκεί που πετάς στα σύννεφα ξαφνικά προσγειώνεσαι ανώμαλα στο έδαφος και το αντίστροφο, βέβαια. Από κει που είσαι "στα πατώματα" κάτι συμβαίνει και πετάς ξανά.
Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Τα σκαμπανεβάσματα της ζωής είναι γνωστά σε όλους.
Ίσως κατά βάθος δεν θέλω να τελειώσω και την ιστορία αυτή, όπως την έχω στο κεφάλι μου. Γιατί με πληγώνει το πως κάποια πράγματα δεν δούλεψαν.
Κάποια στιγμή θα ήθελα πολύ να γράψω για 2-3 πολύ έντονες συναισθηματικά στιγμές της ζωής μου, αλλά δεν ξέρω αν θα καταφέρω να εκφράσω ό,τι ακριβώς ένιωσα.
Το τέλος της ιστορίας επιγραμματικά:
Ο Βασίλης και η Εριέττα ζουν ερωτευμένοι στην Αλεξανδρούπολη. Είναι μαζί γύρω στον ένα χρόνο όταν ο Βασίλης φεύγει για να κάνει το αγροτικό του. Η σχέση τους καλά κρατεί, όμως. Όταν τελειώνει, δυσκολεύεται να βρει δουλειά στην Ελλάδα και αποφασίζει να φύγει για την Αγγλία. Της προτείνει να φύγουν μαζί, όμως η Εριέττα δεν μπορεί να αφήσει τις σπουδές της. Έτσι χωρίζουν.
Ο Βασίλης φεύγει μα κανείς τους δεν αντέχει αυτή την κατάσταση. Μιλάνε περιστασιακά. Μετά από δύο μήνες η Εριέττα αποφασίζει να πάει να τον βρει στο Λονδίνο. Φεύγει χωρίς να το πει σε κανέναν και μετά την άφιξή της καταρρέει στο αεροδρόμιο. Δεν έχει δει όμως ότι ο Βασίλης είναι λίγο πιο πέρα και είναι έτοιμος να φύγει για Ελλάδα. Την βλέπει και φεύγει τρέχοντας από τον γκισέ για να την αγκαλιάσει. Εκείνη όμως δεν τον έχει δει. Ξαφνικά λιποθυμά.
Είναι έγκυος.
Αργότερα στο νοσοκομείο ξυπνά και τον βλέπει.
Χάπι έντ.
Ο λόγος; Τακτοποιούμαι ακόμα στο νέο μου σπίτι, εκτός Αθήνας, και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τις αλλαγές στην καθημερινότητά μου. Με άλλα λόγια, συνηθίζω τη νέα μου ζωή.
Πριν πολλούς μήνες είχα αρχίσει μία "σειρά" από αναρτήσεις, το "έρωτας με την πρώτη φωτιά". Η συγκεκριμένη ιστορία, για να πω την αλήθεια, που ήταν ένα αποκύημα της τεράστιας παράξενης φαντασίας μου, αντικατόπτριζε το πώς περίμενα να είναι η ζωή μου φέτος. Από μία πολύ καταθλιπτική και συνάμα ρομαντική πλευρά θα έλεγα.
Και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο δεν μπορώ να την τελειώσω. Γιατί δεν μου ήρθε τίποτα όπως ήλπιζα να είναι.
Αυτό είναι το άσχημο αλλά και ταυτόχρονα καλό που έχει η ζωή. Είναι απρόβλεπτη. Δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει αύριο. Από εκεί που πετάς στα σύννεφα ξαφνικά προσγειώνεσαι ανώμαλα στο έδαφος και το αντίστροφο, βέβαια. Από κει που είσαι "στα πατώματα" κάτι συμβαίνει και πετάς ξανά.
Το θέμα όμως δεν είναι αυτό. Τα σκαμπανεβάσματα της ζωής είναι γνωστά σε όλους.
Ίσως κατά βάθος δεν θέλω να τελειώσω και την ιστορία αυτή, όπως την έχω στο κεφάλι μου. Γιατί με πληγώνει το πως κάποια πράγματα δεν δούλεψαν.
Κάποια στιγμή θα ήθελα πολύ να γράψω για 2-3 πολύ έντονες συναισθηματικά στιγμές της ζωής μου, αλλά δεν ξέρω αν θα καταφέρω να εκφράσω ό,τι ακριβώς ένιωσα.
Το τέλος της ιστορίας επιγραμματικά:
Ο Βασίλης και η Εριέττα ζουν ερωτευμένοι στην Αλεξανδρούπολη. Είναι μαζί γύρω στον ένα χρόνο όταν ο Βασίλης φεύγει για να κάνει το αγροτικό του. Η σχέση τους καλά κρατεί, όμως. Όταν τελειώνει, δυσκολεύεται να βρει δουλειά στην Ελλάδα και αποφασίζει να φύγει για την Αγγλία. Της προτείνει να φύγουν μαζί, όμως η Εριέττα δεν μπορεί να αφήσει τις σπουδές της. Έτσι χωρίζουν.
Ο Βασίλης φεύγει μα κανείς τους δεν αντέχει αυτή την κατάσταση. Μιλάνε περιστασιακά. Μετά από δύο μήνες η Εριέττα αποφασίζει να πάει να τον βρει στο Λονδίνο. Φεύγει χωρίς να το πει σε κανέναν και μετά την άφιξή της καταρρέει στο αεροδρόμιο. Δεν έχει δει όμως ότι ο Βασίλης είναι λίγο πιο πέρα και είναι έτοιμος να φύγει για Ελλάδα. Την βλέπει και φεύγει τρέχοντας από τον γκισέ για να την αγκαλιάσει. Εκείνη όμως δεν τον έχει δει. Ξαφνικά λιποθυμά.
Είναι έγκυος.
Αργότερα στο νοσοκομείο ξυπνά και τον βλέπει.
Χάπι έντ.
