Μισω τις Δευτέρες.
Οχι γιατί ειναι Δευτέρες. Η αρχη μιας νεας ταλαιπωρίας, της εβδομάδας.
Αλλα γιατι τις περνουσαμε μαζί. Γιατι ξαπλωνα πανω σου και ακουγα την καρδια σου. Γιατι λέγαμε βλακείες και χασκογελούσαμε. Γιατι βλεπαμε αγκαλιά τηλεόραση μεχρι να νυσταξουμε.
Γιατι η Τρίτη μας έβρισκε αγκαλιά στο κρεβάτι.
Και το πρωί που επρεπε να φυγω σου ελεγα καλημέρα και σου έδινα ενα φιλί ενω εσυ κοιμόσουν και ανυπομονούσα πότε θα σε ξαναδώ.
Και πανω απ'όλα, μισω τον εαυτο μου που σε θυμάμαι τέτοιες μέρες. Τις Δευτέρες που βλεπω πια τηλεόραση μονη μου. Που δεν γελάω. Που κοιμάμαι μονη μου. Που ξυπναω μονη μου.
Οχι γιατί ειναι Δευτέρες. Η αρχη μιας νεας ταλαιπωρίας, της εβδομάδας.
Αλλα γιατι τις περνουσαμε μαζί. Γιατι ξαπλωνα πανω σου και ακουγα την καρδια σου. Γιατι λέγαμε βλακείες και χασκογελούσαμε. Γιατι βλεπαμε αγκαλιά τηλεόραση μεχρι να νυσταξουμε.
Γιατι η Τρίτη μας έβρισκε αγκαλιά στο κρεβάτι.
Και το πρωί που επρεπε να φυγω σου ελεγα καλημέρα και σου έδινα ενα φιλί ενω εσυ κοιμόσουν και ανυπομονούσα πότε θα σε ξαναδώ.
Και πανω απ'όλα, μισω τον εαυτο μου που σε θυμάμαι τέτοιες μέρες. Τις Δευτέρες που βλεπω πια τηλεόραση μονη μου. Που δεν γελάω. Που κοιμάμαι μονη μου. Που ξυπναω μονη μου.
