Ανοίγω μια μικρή παρένθεση στην ιστορία "Έρωτας με την πρώτη φωτιά" (αποκύημα της φαντασία μου με μία πολύ μικρή δόση αλήθειας και πραγματικότητας) για να γράψω κάτι μικρό για το σχολείο.
Σχολείο: για τους περισσότερους μία επίγεια κόλαση, μία φυλακή.
Το λατρέψαμε, το μισήσαμε, κοινωνικοποιηθήκαμε, παίξαμε, χτυπήσαμε, ερωτευτήκαμε, κλάψαμε, βρίσαμε.
Μόλις σήμερα συνειδητοποίησα ότι τον Σεπτέμβρη δεν θα ξαναπάω σχολείο. Η στιγμή που περίμενα καιρό έρχεται.
Στεναχωρήθηκα. Ή καλύτερα στεναχωριέμαι.
Ξέρω πως έρχονται άλλα καλύτερα χρόνια, τα φοιτητικά. Αλλά όλα αυτά τα καλά που μας έδωσε το σχολείο; Όλα αυτά που μάθαμε; Και δεν μιλάω για αριθμούς, εξισώσεις και ένα σωρό κουραφέξαλα που μετά από μία εβδομάδα δεν θυμόμαστε. Αλλά για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισε. Τις πλάκες με τους συμμαθητές, τα αστεία, τις συγκινίσεις, τους πραγματικά καλούς καθηγητές, τις εκδρομές και τα τραγούδια.
Ανήκω στη μικρή ομάδα παιδιών που άλλαξαν σχολικό περιβάλλον (για πολλούς και διάφορους λόγους) την τελευταία χρονιά.
Θα ήθελα πολύ να ήμουν με τους παλιούς μου συμμαθητές τούτη τη χρονιά. Να πηγαίναμε όλοι μαζί στη Θεσσαλονίκη πενθήμερη, να κάναμε κοπάνες παρέα τα πρωινά στα Έβερεστ, να χαιρόμασταν τις τελευταίες μας στιγμές σε αυτή τη μικρή φυλακή. Πραγματικά θα το ήθελα. Στο νέο μου σχολείο όμως γνώρισα φανταστικά άτομα και αξιόλογους καθηγητές, έκανα πλάκες παρά το "αυστηρό περιβάλλον" του σχολείου. Πήγα στα Γιάννενα αντι για τη Θεσσαλονίκη. Εκανα με νέους φίλους κοπάνες και χάρηκα τόσο πολύ αυτές τις λίγες ώρες γέλιου!
Γενικά, δεν πιστεύω πολύ στο "όλα για κάποιο λόγο γίνονται". Τώρα τελευταία είμαι της άποψης ότι "ΕΣΥ φτιάχνεις τη ζωή σου όπως θες, μπορείς και όπως νομίζεις πως σου αξίζει". Οι αναποδιές φέρνουν αναποδιές και οι καλές στιγμές ακόμα καλύτερες.
Όμως αυτή η μεγάλη και απρόσμενη αλλαγή πιστεύω πως έγινε για κάποιο σκοπό. Μου έκανε πολύ καλό. Και γι'αυτό θα μου λείψει το σχολείο. Και τα δύο σχολεία καλύτερα. Γιατί με έκαναν αυτό που είμαι τώρα.
Θα έβαζα κάτι καλύτερο, αλλά: 1. έχει γυριστεί στο σχολείο μου και 2. κάποιοι στίχοι έχουν νόημα...
Καλή επιτυχία σε όλους εμάς που δίνουν Πανελλήνιες. Να περνάτε καλά, να ζείτε κάθε μικρή και μεγάλη στιγμή και να τη θυμάστε...
Και ίσως να τα πούμε κάπου αλλού...
Σχολείο: για τους περισσότερους μία επίγεια κόλαση, μία φυλακή.
Το λατρέψαμε, το μισήσαμε, κοινωνικοποιηθήκαμε, παίξαμε, χτυπήσαμε, ερωτευτήκαμε, κλάψαμε, βρίσαμε.
Μόλις σήμερα συνειδητοποίησα ότι τον Σεπτέμβρη δεν θα ξαναπάω σχολείο. Η στιγμή που περίμενα καιρό έρχεται.
Στεναχωρήθηκα. Ή καλύτερα στεναχωριέμαι.
Ξέρω πως έρχονται άλλα καλύτερα χρόνια, τα φοιτητικά. Αλλά όλα αυτά τα καλά που μας έδωσε το σχολείο; Όλα αυτά που μάθαμε; Και δεν μιλάω για αριθμούς, εξισώσεις και ένα σωρό κουραφέξαλα που μετά από μία εβδομάδα δεν θυμόμαστε. Αλλά για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισε. Τις πλάκες με τους συμμαθητές, τα αστεία, τις συγκινίσεις, τους πραγματικά καλούς καθηγητές, τις εκδρομές και τα τραγούδια.
Ανήκω στη μικρή ομάδα παιδιών που άλλαξαν σχολικό περιβάλλον (για πολλούς και διάφορους λόγους) την τελευταία χρονιά.
Θα ήθελα πολύ να ήμουν με τους παλιούς μου συμμαθητές τούτη τη χρονιά. Να πηγαίναμε όλοι μαζί στη Θεσσαλονίκη πενθήμερη, να κάναμε κοπάνες παρέα τα πρωινά στα Έβερεστ, να χαιρόμασταν τις τελευταίες μας στιγμές σε αυτή τη μικρή φυλακή. Πραγματικά θα το ήθελα. Στο νέο μου σχολείο όμως γνώρισα φανταστικά άτομα και αξιόλογους καθηγητές, έκανα πλάκες παρά το "αυστηρό περιβάλλον" του σχολείου. Πήγα στα Γιάννενα αντι για τη Θεσσαλονίκη. Εκανα με νέους φίλους κοπάνες και χάρηκα τόσο πολύ αυτές τις λίγες ώρες γέλιου!
Γενικά, δεν πιστεύω πολύ στο "όλα για κάποιο λόγο γίνονται". Τώρα τελευταία είμαι της άποψης ότι "ΕΣΥ φτιάχνεις τη ζωή σου όπως θες, μπορείς και όπως νομίζεις πως σου αξίζει". Οι αναποδιές φέρνουν αναποδιές και οι καλές στιγμές ακόμα καλύτερες.
Όμως αυτή η μεγάλη και απρόσμενη αλλαγή πιστεύω πως έγινε για κάποιο σκοπό. Μου έκανε πολύ καλό. Και γι'αυτό θα μου λείψει το σχολείο. Και τα δύο σχολεία καλύτερα. Γιατί με έκαναν αυτό που είμαι τώρα.
Θα έβαζα κάτι καλύτερο, αλλά: 1. έχει γυριστεί στο σχολείο μου και 2. κάποιοι στίχοι έχουν νόημα...
Καλή επιτυχία σε όλους εμάς που δίνουν Πανελλήνιες. Να περνάτε καλά, να ζείτε κάθε μικρή και μεγάλη στιγμή και να τη θυμάστε...
Και ίσως να τα πούμε κάπου αλλού...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου